yazmadı demesinler

yazayım mı? peki yazıyorum, bu gün iş yerinde son günüm. paramı bile ödediler de daha mesai bitmedi işte. peki bir insan iş yerinde son günün bitmesini neden istemez? işi çok mu seviyorum sanki, seviyorum yine de... neyse. bu gün cuma, çarşamba günü müthiş bir rastlantı eseri izmirli beyle yolda denk geldik yine. bu sefer başka yerde denk geldik ya neyse. otobüsten inmiş, dalgın dalgın yürürken gördüm onu ve bana gülümseyişini. e bu gün bu şehirdeki son günüm olduğuna göre onla bi daha rastlaşamayacak olma sıkıntısı denebilir buna. yazasım da kalmadı, tabi tüm mesele izmirli değil. bu yerden gitmek ağır gelecek... neyse bu da izmirli hikayesinin sonu olsun.