karışık

kafamı bozuyor insanlar. başımı döndürüyor ve midemi bulandırıyorlar. bunca zaman sonra tam bi insana kapılasım varken, daha da güzeli bu gidişattan hoşlanırken;  insanlar yıldırıyor ve suçu günahı olmayanlar dahil hepsinden bir anda soğuyorum.  zaten can sıkıcı olan günüm böyle şeylerle iyice mahvoluyor.

bazı insanların basmayan kafalarını titreşime alıp, devam ediyorum anlatmaya. bu gün telefonu kaybettiğim insanları kazandığım gün. bana öyle yardımcı oldular, öyle iyi davrandılar ki; onlarla geçirdiğim vakitte derdi tasayı unuttum. hele sonrasında telefonu bulduğumda aldığım dönütler gerçekten beni mutlu etti. hayat güzel bazen diyecek kadar ani iyimserleşebiliyorum bazen. ama diğer yandan öyle duygularım var ki bazen... masum ve pir-u pak olmadığımı bilsem de daha da kirlenesim geliyor, günaha batmak istiyorum. belki de her yediğim naneyi anlatma huyum dürüstlükten değil de anlattıkça daha da günah olmasından dolayıdır. bazen düşünüyorum, iyi bi yalancı olduğum ortada. ama buna rağmen yalan söylemekten hoşlanmıyor içim. iç sesim " saklayacak neyim var, kimden çekinip de yalan söyleyeyim, kim ona yalan söyleyeceğim kadar önemli bir kaide olabilir?" diye isyana başlıyor hemen. yani asi ve efelenmeye pek meraklı ruh halim söylediğim yalanlardan hiç bi şekilde hoşnut olmuyor. ama bu türlü işler karıştırdığım gerçeğini değiştirmiyor. her şeyini bana anlatır insanlar. hep böyle oldu bu. hikayeye ilahi bakış açısıyla bakıyor olmak başa bela, herkesin bulunduğu yeri sen belirliyorsun sonra. strateji oyunlarına kafası basmayan benim  kurduğum düzenler haliyle çarpık ve pamuk ipliğine bağlı oluyor. garip bi şekilde hiç elime patlamadı tüm  bu senaryolar, iman gücü (!) herhalde bu.

ana fikri olmayan bi konuşma bu. ne anlatmaya çalıştığımın ayırdında değilim pek. karmaşık duygular yaşıyorum nedenini bilmeden. sonu olmayan işlere bulaşasım var. şimdiye kadar zaten yeterince üzülmedik mi ? mutlu olsak ya. bazen çok karışık. birlikte gülebiliyorsak bundan değerli ne var? iç hapsimden kaçırdım bazı kelimeleri ve mutluyum bundan ötürü. bazı güzel insanlar bu ara etrafımda, daha da yanımda olsunlar; onlar iyi ki varlar. aralık  güzel geçecek diyorduk, bitti gitti bile. ardında güzel izler bırakır umarım. senenin güzel bir kapanışı olsa ne var. yıl devriyelerinden nefret ettiğim gerçek, ama iki senedir sevmeye çalışıyorum en azından. bu yıl sonundan umutluyum ama belki son güne kalmaz güzel şeyler. belki yarın çok mutlu oluruz, hayal edesim var. bundan ötürüdür harflerim ayağı yere basar cinsten değil bugün.