11 ay oldu. Saçlarım omzuna değse ben de heyecanlanırdım. Çocuktum, küçüktüm, hiçbir şey bilmiyordum. O kadar şey oldu ki senden sonra. Bilme hiç

Mahvoldu, her şey, 

Her şey mahvoldu

Mahvoldu

Mahvoldu

Mahvoldu 

Yarından itibaren her şey çok güzel olacak 

Gülüm

Sen beni gözünden sakınarak sevdin, sana söz veriyorum daha azına bir daha tamam demem. Artık geceleri beni üzme. Söz veriyorum ben de daha az üzüleceğim, en azından deneyeceğim. 

Söylenecek söz

Söylenmelidir. Çünkü duyulmaya layıktır aslında. Bir anı var aklımda. Kocaman salonumuzda annemin yemeği getirdiğine dair bir anı. Ona rağmen şu an yalnız. Hayat böyledir, şu an olduğu gibi yapayalnız koyar adamı.

Böyle bir anısı olmayan biri tüm hayatı bunda arayabilir. Öyle bir dünyanın olmadığını bilir, yine de olan derdi buna gizler. Kendinden kaçmak nereye kadar mümkün olabilir? İnsan yakalanır kendine. 

Her kimin kimle ne savaşı varsa benden öte. Ben bu dünyadan bıktım usandım. Bi özlem içindeyim, bir ihanet içindeydim. Hayatım benim sen neden beni bırakıp gittin? Sen beni çok severdin, neden burda değilsin? Sana anlatmamam gereken çok şey oldu

Gülüm

Bir sorunum olduğunda anlatmayı sevmem. O bunu bilirdi. Bir sorunum olduğunda onu kolay kolay aramayacağımı da bilirdi. Eğer sorun onu arayacak kadar derinse, benim sıkıntımı bir şekilde anlardı. Sormazdı, havadan sudan konuşurduk. Ben hep anlatacak farklı hikayeler bulurdum, o dinlerdi. 

Hiç göğsünde ağlamadım, senin göğsünde ağlamaya ihtiyacım var. Beni sarıp geçti demen gerek. Düşündükçe toprağını kazıp seni çıkarmak istiyorum. Ve ben seni görmeye dahi gelemedim, hem de ne için

Bitik

Ayaklar tutmuyor, fiyakalı kıyafetler emanet duruyor, kokumuz bir şekilde pis. Birini bozmak istemeyegöreyim, bozarım. Senden beter yaparım bunu, ortalığın amına ben de koyarım. Peki savaş mı istiyorum, hayır. Barış bile istemiyorum artık, beni eskiden okuyanlar görse "Senin dilin ne söylüyor?" derler. Kusura bakma Barış. 

Moralim bozuk, midem kadar değil. Zamansız kusuyorum, midem almıyor olanları. Şu geldiğimiz güne inanamıyorum. "Geçen seneki halime selam vermezdin." demiştin, bu seneki haline de selam vermiyorum.  Öyle bir haldesin. 

Ben baktığın zaman Allah'ıma kavuşmaya çalışıyorum gibi görünüyor. Allah'ımın da beni sevmediğine eminim. Ondan bana eziyeti onun da: bu inanmışlığımdan. Çünkü Müslüm kul dua etmeli, ben zamanında ettim, senin için bile. 

Seni geçmişte bırakıyorum. Sırlarımı duyarsam, sırlarını duyarsın. Ben senin cenazene gelirim, başına da bir zeytin dikerim, biliyorum dikenin olmaz. Bense vasiyet edeceğim: Evvel ben ölürsem seni cenazeme almasınlar. Sen kaybetmeyi bilmiyorsun. Yaşarken kıymet bilmediysen, ben ölünce vicdanın kara kalsın.  

İster öl, ister ölme; her kimle, her nasılsa, her nasıl oluyorsa, her ne halin varsa

Davamız bitmiştir